[42] Kenmerken van de soldaten van de langverwachte Imam al-Mahdi (a.s.) – Baqiyyat Allāh {عَجَّ} Instituut 🇳🇱

Een Diepgravende Studie van hun Spirituele, Morele en Strategische Eigenschappen in het Licht van Qur’an 8:60 en de Klassieke Imāmī-Sjiitische Bronnen

Klik om de tekstversie te lezen

Kenmerken van de soldaten van de langverwachte Imam al-Mahdi (a.s.)

Een Diepgravende Studie van hun Spirituele, Morele en Strategische Eigenschappen in het Licht van Qur’an 8:60 en de Klassieke Imāmī-Sjiitische Bronnen

Baqiyyat Allāh Instituut
november 2025

Inleiding

In de islamitische eschatologie van de sjiitische traditie is Imam al-Mahdi (a.s.) de beloofde verlosser die aan het eind der tijden zal verschijnen om rechtvaardigheid te vestigen. Zijn volgelingen – vaak aangeduid als de soldaten van Imam al-Mahdi – worden in de overleveringen beschreven met bijzondere deugden en eigenschappen. Een kernprincipe voor hun voorbereiding is te vinden in de heilige Koran. Allah gebiedt namelijk in Soera al-Anfal, vers 60: “En breng wat jullie kunnen aan macht bij elkaar, om hen mee te bevechten, waaronder strijdrossen om daarmee de vijanden van Allah en jullie vijanden angst aan te jagen…”[1]. Met andere woorden: de gelovigen moeten alles in het werk stellen om zich maximaal te versterken. Dit vers vormt de basis voor de houding van sjiitische moslims in afwachting van Imam Mahdi’s komst. De klassieke sjiitische geleerden – “de pilaren van de sjiitische wetenschap” zoals Shaykh al-Mufīd, Shaykh al-Ṭūsī, al-ʿAllāma al-Ḥillī en ʿAllāma al-Majlisī – hebben in hun werken benadrukt dat dit gebod niet alleen militair van aard is, maar ook een oproep tot spirituele en morele paraatheid[2][3].

Deze verhandeling onderzoekt de kenmerken van de soldaten van de Imam al-Mahdi (a.s.) aan de hand van koranische principes en uitspraken van de Profeet (s) en de onfeilbare Imams (a.s.), zoals overgeleverd en geanalyseerd door genoemde geleerden. Vervolgens bespreken we hoe deze kenmerken kunnen worden toegepast in de huidige tijd, zodat hedendaagse gelovigen zich kunnen ontwikkelen tot ware volgelingen die actief streven naar de spoedige wederkomst van de Imam (a.s.).

Koranische basis voor voorbereiding en kracht

Het vers “Wa-aʿiddū lahum mā istaṭaʿtum min quwwa” – “Bereid tegen hen voor wat jullie aan kracht kunnen…” (Koran 8:60) – werd oorspronkelijk geopenbaard in de context van fysieke strijd[1]. Toch hebben de Ahl al-Bayt (a.s.) en sjiitische exegeten dit vers breder geïnterpreteerd als een algemene oproep tot paraatheid op alle vlakken. Imam ʿAli (a.s.) leert ons bijvoorbeeld dat “kracht” niet uitsluitend wapens betekent, maar ook vaardigheden en toewijding omvat[2]. Sjiitische bronnen vermelden dat de heilige Profeet (s) bij de uitleg van dit vers drie keer herhaalde: “Kracht betekent (vooral) schietkunst”, als metafoor voor het trainen en versterken van de gemeenschap[4].

De klassieke geleerden hebben benadrukt dat de essentie van dit vers in elk tijdperk geldig is. Shaykh al-Ṭūsī (d. 1067) verzamelde in Kitāb al-Ghayba talrijke overleveringen waarin de gelovigen tijdens de occultatie van de Mahdi worden aangespoord zich moreel en intellectueel voor te bereiden op zijn komst[3]. Al-ʿAllāma al-Ḥillī (d. 1325) stelde in zijn theologische werken dat het verwachten van de Mahdi gepaard moet gaan met actie, niet passiviteit: men moet zichzelf versterken in geloof en daad, zodat men gereed is om zijn oproep te beantwoorden. Ook ʿAllāma al-Majlisī (17e eeuw), die een schat aan Mahdi-tradities verzamelde in Biḥār al-Anwār, beklemtoonde dat “voorbereiding” zowel spirituele weerbaarheid als materiële gereedheid inhoudt[3]. Met andere woorden, het vers inspireert de shi’itische gelovigen om zich maximaal toe te rusten – in geloof, kennis, eenheid en desnoods fysieke middelen – om de zaak van de Mahdi (a.s.) te dienen.

Eigenschappen van de soldaten van Imam al-Mahdi (a.s.)

De overleveringen beschrijven de metgezellen en soldaten van Imam al-Mahdi met de hoogste lof. Shaykh al-Mufīd (d. 1022) noteert dat de helpers van de Mahdi (a.s.) mensen van vroomheid, voorzichtigheid, verdienste en reinheid zullen zijn – de beste onder de mensen[5]. Zij onderscheiden zich door een reeks kenmerken:

Onwankelbaar geloof en spirituele toewijding: De soldaten van de Mahdi zijn ’s nachts toegewijde aanbidders en overdag dapper als leeuwen[6]. Er wordt over hen gezegd: “Hun harten zijn zo sterk als ijzer – door twijfel of angst worden zij niet geschokt”[6]. Hun geloof is zo robuust dat zelfs als ze tegen een berg zouden botsen, die zou splijten onder hun vastberadenheid[7]. Ze houden nachtwake voor gebed en smeken God om hulp, en hun spirituele inzicht (maʿrifa) is diepgaand[8]. Volgens Imam Jaʿfar al-Ṣādiq (a.s.) is hun overtuiging zo sterk dat in hun hart “geen zweem van twijfel” over God of de Imam binnendringt[9]. Deze intense vroomheid geeft hen een onverzettelijke wilskracht.
Moed, kracht en verlangen naar rechtvaardigheid: In de strijd worden zij vergeleken met leeuwen – onverschrokken, krachtig en nobel[6]. Ze kennen geen vrees in het aangezicht van de vijand. In hadith wordt beschreven: “Zij vrezen niets en niets kan hen weerhouden; hun standvastigheid brengt de vijanden aan het wankelen”[10]. Imam Zayn al-ʿĀbidīn (a.s.) heeft over hen gezegd dat Allah ieder van hen de kracht van veertig mannen zal schenken, en dat uiteindelijk “zij de regeerders van de aarde zullen worden”[11]. Hun fysieke én morele kracht stelt hen in staat om de wereld snel en krachtig te veranderen[11]. Bovendien “verlangen zij nergens naar behalve naar martelaarschap op het pad van de waarheid”[6] – wat aangeeft dat zij bereid zijn het ultieme offer te brengen om gerechtigheid te laten zegevieren.
Eenheid, broederschap en liefde onder elkaar: Een opvallend kenmerk is de hechte saamhorigheid van de Mahdi’s volgelingen. Imam ʿAli (a.s.) heeft voorspeld dat “Allah een groep mensen rondom de Qāʾim zal verzamelen zoals samengedreven wolken, en Hij zal liefde tussen hun harten zaaien”[12]. Er heerst absolute eensgezindheid en onderlinge genegenheid in hun gelederen. Ze vormen als het ware één lichaam, vrij van onderlinge rivaliteit of afgunst – een belangrijke eigenschap die hen zo sterk maakt. ʿAllāma al-Majlisī noteert dat deze groep uit alle hoeken van de wereld komt, maar verenigd wordt door hun zuivere geloof en loyaliteit[13][14].
Jeugd en vitaliteit: In enkele overleveringen wordt vermeld dat de meeste van de 313 elite-metgezellen jong zullen zijn, “op enkele uitzonderingen na die zo weinig zijn als het zout in een maaltijd”[15]. Dit kan duiden op hun energie, levenslust en het feit dat zij behendig en veerkrachtig zijn. Hun jeugdigheid wordt echter gepaard aan wijsheid en volwassen inzicht, wat hen uitzonderlijk maakt.
Gehoorzaamheid en loyaliteit aan de Imam: De soldaten van al-Mahdi zijn absoluut trouw aan hun leider. Over hen wordt gezegd: “Zij zijn gehoorzaam aan hun leider en meester”[10]. Dit betekent dat zij de richtlijnen van Imam al-Mahdi (a.s.) volledig zullen volgen zonder aarzeling of eigenbelang. Hun gehoorzaamheid is niet blind, maar geworteld in het diepe besef dat de Imam alleen maar rechtvaardigheid en waarheid gebiedt. Dit maakt hen zeer effectief als georganiseerde eenheid.
Morele zuiverheid en discipline: Naast moed en kracht leggen de overleveringen nadruk op de voortreffelijke ethiek van deze metgezellen. Ze begaan geen zonden en houden zich strikt aan de islamitische wetten. Zo zal Imam al-Mahdi (a.s.), volgens een overlevering van Imam ʿAli (a.s.), bij zijn verschijning van zijn volgelingen een eed van trouw met specifieke voorwaarden afnemen. Van hen wordt verlangd: “niet te stelen, geen overspel te plegen, niemand onschuldig te doden of eer te schenden, geen enkele moslim te beledigen, geen huis binnen te vallen (voor plundering), en niemand zonder recht te doden”[16]. Verder moeten zij zich onthouden van luxe en corruptie: “Geen gouden versierselen dragen of in zijde gekleed gaan, de moskee niet ontheiligen, geen wegen blokkeren, geen wezen onderdrukken of hun bezit toe-eigenen, geen bedrog plegen, geen sodomie bedrijven, geen wijn drinken…”[17]. Deze strikte gedragscode – die neerkomt op totale integriteit en ascese – onderstreept dat de ware soldaten van de Mahdi moreel onberispelijk moeten zijn. Zij dragen eenvoudige kledij, slapen weinig en bidden veel, eten slechts eenvoudig voedsel (zoals gerstebrood) en vermijden alle onzuiverheden[18]. Dit illustreert hun nederigheid en toewijding aan rechtvaardigheid.

Uit al deze eigenschappen blijkt dat de metgezellen van Imam Mahdi (a.s.) een bijna ongeëvenaarde morele en spirituele statuur hebben. Het zijn mensen die tijdens de lange periode van occultatie zuiver zijn gebleven en zich ontwikkeld hebben tot de beste gelovigen. Shaykh al-Mufīd stelt dat God hen speciaal uitkiest en bijeenbrengt voor deze missie[12][19]. Ze zijn vergelijkbaar met de elitegroep van 313 moslims die in de vroege islam de Slag bij Badr wonnen, en daarom wordt hun aantal ook op 313 gesteld[20][21]. Toch zullen uiteindelijk duizenden en zelfs tienduizenden andere helpers zich aansluiten, geleid door deze 313 commandanten[22][23].

Perspectieven van sjiitische geleerden over deze kenmerken

De genoemde pijlers van de sjiitische wetenschap hebben in hun werken de bovengeschreven overleveringen verzameld en becommentarieerd, waardoor latere generaties een helder beeld hebben van de volgelingen van de Mahdi.

Shaykh al-Mufīd (Muḥammad ibn Muḥammad al-Nuʿmān): In zijn beroemde werk Kitāb al-Irshād profileert Mufīd de Imam al-Mahdi en zijn metgezellen. Hij benadrukt dat de ware volgelingen van de Mahdi de vroomsten en meest deugdzame personen van hun tijd zullen zijn, vrij van ketterij en onrecht[5]. Mufīd kreeg in zijn eigen leven een brief toegestuurd van Imam al-Mahdi (a.s.) zelf – een teken van de hoge achting – waarin de Imam de shia aanspoort op het rechte pad te volharden[24][3]. In deze brief, overgeleverd in Al-Iḥtijāj van al-Ṭabarsī, waarschuwt de Imam dat hij op de hoogte is van de daden van zijn volgelingen en dat hun zonden de oorzaak zijn van tegenslag. Hij zegt: “Wij zijn niet achteloos ten opzichte van jullie en vergeten jullie niet; anders zouden rampspoed en vijanden jullie vernietigen.” Vervolgens instrueert hij: “Laat ieder van jullie daden verrichten die jullie dichter bij onze liefde brengen en vermijd die welke onze ontevredenheid veroorzaken. Want onze verschijning zal onverwacht plaatsvinden en dan zal berouw geen nut meer hebben.”[3]. Deze woorden, door Shaykh al-Mufīd overgeleverd, beklemtonen hoe morele paraatheid de sleutel is om tot de soldaten van de Mahdi te behoren.
Shaykh al-Ṭūsī (Muḥammad ibn al-Ḥasan al-Ṭūsī): Deze 11e-eeuwse geleerde schreef Kitāb al-Ghayba, een gezaghebbende bron over de occultatie van Imam Mahdi. Al-Ṭūsī reconstrueert hierin het profiel van de Imam’s helpers uit talloze hadith. Zo citeert hij de uitspraak van Imam al-Ṣādiq dat “er in het begin van de opstand geen Arabieren onder zijn legermacht zullen zijn”, om aan te duiden dat Imam Mahdi’s kernleger internationaal samengesteld is en niet gebaseerd op etnische of tribale verbondenheid[25][26]. Belangrijker nog, al-Ṭūsī benadrukt op basis van de bronnen dat de plicht van de gelovigen tijdens de occultatie is om waakzaam, rechtvaardig en strijdbaar te blijven, ondanks de afwezigheid van de Imam[27][26]. Hij vermeldt bijvoorbeeld een uitspraak van Imam al-Ṣādiq dat “de Mahdi niet zal verschijnen voordat het aantal van zijn volgelingen compleet is”, en op de vraag hoeveel dat er zijn, antwoordde de Imam: “Tienduizend”[28]. Dit impliceert dat de gemeenschap zich organisatorisch moet voorbereiden. Shaykh al-Ṭūsī’s werk leert dat wachten op de Mahdi geen passieve afwachting is, maar een periode van gereedstaan en verdediging van de islamitische zaak tot de Imam komt.
al-ʿAllāma al-Ḥillī (Ḥasan b. Yūsuf al-Ḥillī): Als vooraanstaand theoloog van de 13e/14e eeuw heeft al-Ḥillī in werken als Al-Bāb al-Ḥādī ʿAshar en Minhāj al-Karāma de sjiitische geloofspunten uiteengezet, inclusief het geloof in de Mahdi. Hij beklemtoont het ideaal van intiẓār (het wachten op de verlossing): vele overleveringen roemen het wachten op de verlossing als de beste en meest geliefde daad van aanbidding[29]. Volgens al-Ḥillī is iemand die écht wacht op Imam Mahdi verplicht zichzelf te verbeteren en de maatschappij waar mogelijk rechtvaardiger te maken, in overeenstemming met de toekomstige regeringsprincipes van de Mahdi. In debatten met andersdenkenden verdedigde hij de logica dat Gods verhoopte leider alleen door een gemeenschap van deugdzame volgelingen effectief kan verschijnen. Deze redenering impliceert dat de huidige generatie shi’a hun “kracht” moeten opbouwen in geloof en karakter, zoals in het koranvers geboden[1], om waardig te zijn in het leger van al-Mahdi.
al-ʿAllāma al-Majlisī (Muḥammad Bāqir al-Majlisī): In de 17e eeuw compileerde Majlisī het encyclopedische Biḥār al-Anwār, waarin meerdere delen gewijd zijn aan Imam Mahdi en zijn metgezellen. Majlisī’s werk verzamelt de eerdergenoemde hadith in detail en voegt soms commentaar toe. Hij documenteert onder andere dat “de harten van de Mahdi’s volgelingen als staal zijn, hun geloof zo solide dat geen enkele storm hen kan doen wankelen”[30]. Tevens citeert hij dat iedere metgezel van de Mahdi een leidinggevende van een eigen eenheid zal zijn, waardoor de 313 initieel gelijk staan aan een veelvoud in slagkracht[31][32]. Majlisī zag in deze teksten ook een morele les voor zijn tijdgenoten: hij preekte dat gelovigen de eigenschappen van de Mahdi’s metgezellen moeten nastreven – oprechtheid, moed, kennis, en verbondenheid – zodat de Imam’s komst dichterbij kan komen. Zo vermeldt hij een traditie waarbij Imam Mahdi’s standaard (vlag) het motto draagt “De eed van trouw geldt alleen aan Allah”, als teken dat de strijdkrachten van de Imam puur om Gods zaak strijden[33]. Majlisī’s invloedrijke samenvattingen hielpen latere generaties beseffen hoe hoog de lat ligt om tot de elite van Imam Mahdi te behoren.

Kortom, de klassieke sjiitische geleerden hebben duidelijk gemaakt dat de soldaten van Imam al-Mahdi een toonbeeld vormen van gelovige perfectie. Hun nalatenschap aan kennis benadrukt twee boodschappen: (1) hoe de metgezellen van de Mahdi beschreven zijn – dapper, vroom, eensgezind en rechtvaardig; en (2) dat hedendaagse shi’a zich moeten inspannen om deze kwaliteiten te cultiveren, in gehoorzaamheid aan de koranische oproep tot kracht en paraatheid[1].

Toepassing in onze huidige tijd: Ware shi’a in afwachting van de wederkomst

De beschrijvingen van Imam Mahdi’s toekomstige volgelingen dienen niet alleen als verheerlijking, maar vooral als inspirerend voorbeeld voor de gelovigen van nu. We leven momenteel in de periode van ghayba (de verborgenheid) van Imam al-Mahdi (a.s.), waarin hij fysiek afwezig is maar spiritueel leiding blijft geven. De uitdaging voor de shi’a bestaat erin zich zo te gedragen dat zij als het ware reeds soldaten-in-opleiding van de Imam zijn. Op basis van de bovengeschetste kenmerken kunnen we een aantal concrete richtlijnen voor onze tijd formuleren:

Versterking van geloof en kennis: Het onwankelbare geloof van de Mahdi’s metgezellen nodigt ons uit om onze eigen imān te verdiepen. Dit betekent het opdoen van betrouwbare kennis over de islam en de Ahl al-Bayt (a.s.), zodat twijfel geen kans krijgt. Het bestuderen van de Qur’an en de hadith, en het raadplegen van de werken van grote geleerden zoals al-Mufīd en al-Ṭūsī, kan ons helpen een “hart van ijzer” te ontwikkelen – immuun voor misleiding en standvastig bij tegenspoed. In de huidige samenleving, vol met informatie en ook misinformatie, is het essentieel om onderscheidingsvermogen te trainen. Ware volgelingen houden zich vast aan de waarheid en laten hun geloof groeien bij elke beproeving[11]. Praktisch houdt dit in: regelmatige deelname aan religieuze bijeenkomsten, Qur’an-recitaties, en het stellen van vragen aan erkende geleerden (marājiʿ) om de religieuze kennis up-to-date en zuiver te houden.
Morele zuiverheid en zelfdiscipline: De voortreffelijke ethiek van de Mahdi’s soldaten betekent dat wij nu moeten strijden tegen onze eigen ego’s en begeerten (jihād al-nafs). Om later tot dat elitegezelschap te mogen behoren, moeten we nu al proberen zondeloos te leven of tenminste serieuze berouw te tonen en ons te verbeteren. Concreet betekent dit naleving van de sharīʿa in ons dagelijks leven: eerlijkheid in woord en daad, het mijden van verboden zaken zoals woekerrente, omkoping, alcohol, enzovoort, en het actief beoefenen van deugden zoals vrijgevigheid, kuisheid en vergevingsgezindheid. Imam al-Mahdi (a.s.) gaf in zijn brief aan Shaykh al-Mufīd aan dat de gelovigen afstand moeten doen van daden die zijn ongenoegen opwekken[3]. We kunnen dit ter harte nemen door ons af te vragen bij elke handeling: “Zou deze daad de Imam verheugen of teleurstellen als hij mij nu zag?” Deze bewustzijnsoefening helpt om moreel scherp te blijven. Zelfdiscipline omvat ook matigheid in consumptie en kleding – luxe en overdaad horen niet bij degenen die strijden voor een rechtvaardige wereld. Simpel leven, zoals de conditie “gerstebrood eten en op ruwe aarde knielen in gebed” symboliseert[18], is een training in nederigheid die ons herinnert aan het hogere doel.
Eenheid en broederschap in de gemeenschap: Verdeeldheid is een van de grootste zwakmakers van de islamitische umma. De volgelingen van de Mahdi zullen een ongekende eenheid tonen, zonder onderlinge vijandschap[12]. Om dit te bereiken moeten hedendaagse shi’a werken aan het overbruggen van verschillen binnen hun gemeenschappen. Dit betekent bijvoorbeeld: geschillen oplossen in de geest van vergevingsgezindheid, samenwerking zoeken tussen verschillende etnische groepen en scholen binnen de shi’a, en zich zeker niet laten verdelen door triviale kwesties. Het besef moet er zijn dat we allemaal aspirant-soldaten van dezelfde Imam zijn. Praktisch kunnen gemeenschappelijke projecten – zoals gezamenlijke ramadan- en ʿāshūrāʾ-bijeenkomsten, inter-moskee activiteiten en liefdadigheid – de banden versterken. De beloning is een gemeenschap die solidair is en daarmee al een voorproefje vormt van de rechtvaardige samenleving die Imam al-Mahdi zal willen vestigen.
Moed en opkomen voor gerechtigheid: Hoewel we nog niet fysiek zij aan zij met Imam al-Mahdi strijden, kunnen we nu al de moed cultiveren om op te komen voor waarheid en rechtvaardigheid. Dit kan op vreedzame wijze, bijvoorbeeld door de stem te verheffen tegen onrecht in onze omgeving, deelname aan maatschappelijke initiatieven die onderdrukten helpen, en het verdedigen van de reputatie van de islam. Het koranische bevel “maakt jullie kracht zo groot mogelijk” impliceert ook dat de gemeenschap zich niet zwak of hulpeloos moet opstellen[1]. In de moderne context houdt dit in: investeren in educatie, wetenschap en economische empowerment van de gemeenschap. Sjiitische jongeren kunnen zich bekwamen in uiteenlopende vakgebieden – van technologie tot geneeskunde – om later met deze vaardigheden de samenleving te dienen tijdens en voorafgaand aan de komst van de Mahdi. Zo bouwen we een krachtige ummah die respect afdwingt en de vijanden schrik aanjaagt enkel door haar rechtvaardigheid en vooruitgang, nog vóór er militair ingrijpen nodig is.
Geduld en voortdurend wachten met hoop: De occultatie is een test van geduld. Ware shi’a blijven hoopvol en wanhopen niet aan de verlossing, ook al lijkt deze uit te blijven. De Profeet (s) heeft gezegd dat “het wachten op de verlichting (al-faraj) tot de beste en meest geliefde daden behoort”[29]. Dit intiẓār al-faraj (wachten op de verlossing) betekent dat men altijd bereid is voor de komst van de Imam. Dit kan men uitdrukken door bijvoorbeeld dagelijks te bidden voor zijn spoedige verschijning (zoals in duʿāʾ al-Faraj) en de herinnering aan Imam Mahdi levendig te houden in de familie en gemeenschap. Geleerden als al-Ḥillī en al-Majlisī hebben benadrukt dat de verwachting van de Mahdi actief moet worden beleefd – met andere woorden, men moet leven alsof de Imam elke dag kan komen, en daarom elke dag zo handelen dat men een welkom heilige strijder zou zijn.

Door deze principes na te leven, hopen de gelovigen tot de categorie van “echte shi’a” te gaan behoren – een term die inhoudt dat men niet alleen van naam of afstamming de Ahl al-Bayt liefheeft, maar daadwerkelijk hun waarden belichaamt. Imam Jaʿfar al-Ṣādiq (a.s.) zei ooit: “Niet iedereen die beweert onze shi’a te zijn is er ook een; onze ware shi’a zijn slechts degenen die godsvruchtig zijn, ons gehoorzamen en onze wachtende zaak ondersteunen.” Om “ware Shias van de Imam” te zijn, moeten we dus nu de strijd aanbinden tegen onwetendheid, verdeeldheid en zonde binnen onszelf en onze gemeenschappen. Daarmee bereiden we de weg voor de komst van Imam al-Mahdi (a.s.).

Conclusie

De belofte van de verschijning van Imam al-Mahdi (a.s.) gaat gepaard met de belofte van een hechte groep buitengewone volgelingen – mannen en vrouwen van ongeëvenaarde vroomheid, moed en integriteit. Vanuit de heilige koranische oproep “bereid tegen hen voor wat jullie aan kracht kunnen”[1] hebben de Ahl al-Bayt (a.s.) en de grote sjiitische geleerden ons geleerd dat deze kracht zowel fysiek, moreel als spiritueel moet zijn. De “soldaten” van de Mahdi onderscheiden zich door kwaliteiten als ijzersterk geloof, nachtelijke devotie, heldhaftigheid, eensgezindheid en onberispelijke ethiek. Het beeld dat in de klassieke bronnen door geleerden als Shaykh al-Mufīd, al-Ṭūsī, al-Ḥillī en al-Majlisī geschetst wordt, is dat van een voorhoede van gelovigen die een modelgemeenschap vormen: zij belichamen nu al de rechtvaardigheid en discipline die Imam al-Mahdi in de wereld zal verspreiden.

Voor ons in de 21e eeuw dienen deze kenmerken als leidraad. Wij moeten ons afvragen: staan wij klaar om ons bij die 313 commandanten en hun legioenen aan te sluiten? Het antwoord ligt in onze huidige daden. Als wij ons, individueel en collectief, oefenen in het verzamelen van “kracht” – de kracht van kennis, van geloof, van karakter en zelfs van praktische vaardigheid – dan verwezenlijken wij de kernboodschap van Soera al-Anfal 8:60 in onze tijd. Zo’n voorbereide gemeenschap zal, zo mogen we hopen, door Allah worden uitverkoren om de Mahdi (a.s.) te mogen bijstaan.

In afwachting van zijn gezegende wederkomst dienen we te bidden zoals Imam al-Mahdi (a.s.) ons in zijn brief instrueerde: dat onze daden mogen behoren tot hetgeen hem tevredenstelt[3]. Wanneer we onze belofte gestand doen en ons maximaal inspannen, zal op Gods bestemde uur de Imam verschijnen – en moge hij ons dan herkennen als zijn trouwe shi’a, waardig om soldaat in zijn leger genoemd te worden. Moge Allah dat moment spoedig doen aanbreken en ons tot de helpers van al-Ḥujja (de Mahdi) rekenen.

Referenties

Qur’an 8:60 – “En bereid tegen hen voor wat jullie aan kracht en aan strijdrossen kunnen verzamelen…”. Nederlandse vertaling volgens Bijbelhoek (2017)[1].
Al-Mufīd, Shaykh. (10e eeuw). Kitāb al-Irshād. (Biografieën van de Imams; bevat beschrijving van Imam al-Mahdi en zijn metgezellen)[5][12].
Al-Ṭūsī, Shaykh. (11e eeuw). Al-Ghayba. (Over de occultatie van Imam Mahdi; citeert hadith over de eigenschappen en aantallen van zijn volgelingen)[25][9].
Al-Ḥillī, Ḥasan b. Yūsuf (al-ʿAllāma al-Ḥillī). (13e eeuw). Al-Bāb al-Ḥādī ʿAshar en andere werken. (Theologische verhandelingen; benadrukken plicht tot wachten en voorbereiden op de Mahdi)[29].
Al-Majlisī, ʿAllāma. (17e eeuw). Biḥār al-Anwār, deel 52-53. (Hadithcompendium; documenteert talloze overleveringen over Imam Mahdi’s verschijning en zijn kompanen)[6][11].
Al-Qarashī, Bāqir Sharīf. (2007). The Life of Imam al-Mahdi. Qum: Ansariyan Publications. (Engelse vertaling; hoofdstuk over de Imam’s metgezellen en hun karakteristieken)[8][34].
Al-Ṭabarsī, Aḥmad. (12e eeuw). Al-Iḥtijāj, vol. 2, p. 497-498. (Bevat de tawqīʿ – brief – van Imam al-Mahdi aan Shaykh al-Mufīd met instructies aan de gelovigen tijdens de occultatie)[24][3].
WikiShia. (2018). “Companions of Imam al-Mahdi (a)”. Encyclopedia Article. (Geeft overzicht van hadith over de 313 metgezellen, hun eigenschappen en internationale samenstelling)[6][10].
Responder Al-Mesbah – Taqavi, S. (2024). “The condition of the Shiites during the era of Imam Mahdi’s reappearance”. (Forum-post met referenties naar hadith over de kracht en gezondheid van de gelovigen in de Mahdi’s tijd)[11].
Tabasī, Najm al-Dīn. (2006). An Overview of the Mahdi’s (atfs) Government. (Bespreekt o.a. de nationaliteiten van de Imam’s leger en uitspraken als “hun harten zijn als ijzer, aanbidders in de nacht en leeuwen overdag”)[9].
WikiShia. (2018). “Intiẓār al-Faraj”. (Uiteenzetting over de verdienste van het wachten op al-Mahdi; vermeldt hadith dat wachten de beste daad is)[29].