De historische eerste verklaring van Ayatollah Sayyed Mojtaba Hosseini Khamenei na zijn verkiezing tot Leider van de Islamitische Republiek Iran
Klik om de tekstversie te lezen

In de Naam van Allah, de Meest Barmhartige, de Meest Genadevolle
Welke aya Wij ook opheffen of doen vergeten, Wij brengen iets beters dan haar of iets daaraan gelijk.[1]
- Vrede zij met u, o oproeper tot Allah en goddelijke opvoeder van Zijn tekenen.
- Vrede zij met u, o overblijfsel van Allah en Zijn helper.
- Vrede zij met u, o bewijs van Allah en de gids naar Zijn welbehagen.
- Vrede zij met u, o het verheven en meest gewenste doel.
- Vrede zij met u met de totaliteit der begroetingen.
- Vrede zij met u, o mijn meester, o Sahib al-Zamān.
Aan het begin van mijn woorden moet ik mijn condoleances uitspreken aan mijn meester, moge Allah zijn verheven verlossing bespoedigen, ter gelegenheid van het hartverscheurende martelaarschap van de grote en dierbare, wijze leider van de Revolutie, Khamenei. Tevens vraag ik van die verheven Heer een goede bede voor ieder individu van de grote natie van Iran, ja zelfs voor alle moslims van de wereld, voor alle dienaren van de islam en de Revolutie, voor hen die zich hebben opgeofferd, voor de nabestaanden van de martelaren van de islamitische beweging, in het bijzonder van de recente oorlog, en ook voor mijn geringe persoon.
Het tweede deel van mijn woorden richt ik tot de grote natie van Iran. Allereerst moet ik mijn positie ten aanzien van de stem van de geëerde Raad van Experts kort toelichten. Deze dienaar van u, Sayyed Mojtaba Hosseini Khamenei, vernam tegelijk met u en via de omroep van de Islamitische Republiek de uitslag van de stemming van de geëerde Raad van Experts. Voor mij is het zwaar om plaats te nemen op een zetel waarop twee verheven leiders hebben gezeten, namelijk de grote Khomeini en de gemartelde Khamenei. Want deze stoel draagt de herinnering aan iemand die, na meer dan zestig jaar strijd op de weg van Allah en het verzaken van allerlei vormen van genot en gemak, veranderde in een stralende edelsteen en een uitzonderlijk gelaat, niet alleen in het huidige tijdperk, maar in de gehele geschiedenis van de heersers van dit land. Zowel zijn leven als de wijze van zijn dood waren doordrenkt van majesteit en eer die voortkwamen uit het steunen op de Waarheid.
Ik heb de eer gehad zijn lichaam na zijn martelaarschap te mogen aanschouwen. Wat ik zag was een berg van standvastigheid; en ik vernam dat zijn gezonde hand nog tot een vuist gebald was. Over de verschillende aspecten van zijn persoonlijkheid moeten de goed geïnformeerden nog vele zaken zeggen. Hier beperk ik mij tot deze samenvatting en laat ik de details voor andere passende gelegenheden. Dit is de reden waarom het zo zwaar is om na zo iemand op de zetel van het leiderschap plaats te nemen. Het overbruggen van deze afstand is slechts mogelijk met hulp van de Verhevene en met uw steun, o volk.
Voorts moet ik een punt benadrukken dat rechtstreeks verband houdt met de kern van mijn woorden. Dat punt is dit: tot de kunst van de gemartelde leider en van zijn grote voorganger behoorde het betrekken van het volk bij alle arena’s, het hun voortdurend schenken van inzicht en bewustzijn, en in de praktijk het steunen op hun kracht. Zo gaven zij de ware betekenis van het volk en van republikeins bestuur daadwerkelijke gestalte, en zij geloofden daar oprecht en uit het diepst van hun hart in. Het duidelijke effect daarvan werd zichtbaar in de paar dagen waarin het land zonder leider en zonder opperbevelhebber van de strijdkrachten was. Het inzicht en de scherpzinnigheid van de grote natie van Iran in deze recente gebeurtenis, evenals haar standvastigheid, moed en aanwezigheid, brachten vriend en vijand respectievelijk tot bewondering en verbijstering. U, het volk, waart het die het land leidde en zijn macht waarborgde.
De aya die ik aan het begin van dit schrijven heb aangehaald, betekent dat er geen teken onder de tekenen van Allah is waarvan de tijd verstrijkt of dat in vergetelheid raakt, zonder dat van de zijde van de Verhevene iets gelijks of iets beters ervoor in de plaats wordt gesteld. De reden om deze edele aya hier aan te halen is niet dat deze dienaar zich ook maar enigszins op het niveau van de gemartelde leider zou bevinden, laat staan dat ik mij hoger dan hem zou achten. Integendeel, het doel van deze gezegende aya is om de aandacht te vestigen op uw terechte en zeer prominente rol, o dierbare natie. Als ons die grootste gunst is ontnomen, dan is aan dit bestel opnieuw de alomvattende aanwezigheid van de natie van Iran geschonken. Weet dit: als uw kracht zich niet op het toneel manifesteert, dan zullen noch het leiderschap noch enig ander orgaan, wier werkelijke taak het dienen van het volk is, naar behoren kunnen functioneren.
Opdat deze betekenis beter werkelijkheid wordt, moet men zich allereerst Allah, de Gezegende en Verhevene, herinneren, op Hem vertrouwen en zich wenden tot de zuivere lichten van de Onfeilbaren, vrede zij met hen allen, als tot het grootste elixer en het zeldzaamste rode zwavel, dat allerlei openingen en de zekere overwinning op de vijand waarborgt. Dat is een grote verdienste waarover u beschikt en waarvan uw vijanden verstoken zijn.
Ten tweede mag de eenheid tussen de individuen en geledingen van de natie, die gewoonlijk in tijden van nood een bijzondere gestalte krijgt, geen schade oplopen. Dat wordt bereikt door af te zien van twistpunten.
Ten derde moet een doeltreffende aanwezigheid op het toneel behouden blijven, hetzij op de wijze die u in deze dagen en nachten van oorlog hebt getoond, hetzij door allerlei effectieve rollen in de sociale, politieke, opvoedkundige, culturele en zelfs veiligheidsarena’s. Het belangrijkste is dat de juiste rol, zonder afbreuk te doen aan de maatschappelijke eenheid, goed wordt begrepen en zoveel mogelijk wordt uitgevoerd. Een van de taken van het leiderschap en van sommige andere verantwoordelijken is het onder de aandacht brengen van bepaalde van deze rollen voor individuen of groepen in de samenleving. Daarom herinner ik aan het belang van aanwezigheid tijdens de Qudsdag-plechtigheden van 1447, waarin het element van het breken van de vijand bijzondere aandacht moet krijgen.
Ten vierde: laat het elkaar helpen en bijstaan niet achterwege. God zij dank is dit altijd een kenmerk geweest van de meeste Iraniërs, en het ligt in de verwachting dat het in deze bijzondere dagen, die vanzelfsprekend zwaarder drukken op sommige delen van de natie dan op andere, nog duidelijker zichtbaar zal worden. Ik vraag hier tevens aan de dienstverlenende instanties om in dit opzicht geen enkele vorm van hulp en ondersteuning aan deze dierbare groepen van de natie en aan de volksstructuren voor noodhulp achterwege te laten.
Als deze zaken in acht worden genomen, zal de weg van uw grote natie naar dagen van grootheid en glorie geëffend worden. De meest nabije manifestatie daarvan kan, met Allah’s toestemming, de overwinning op de vijand in de huidige oorlog zijn.
Het derde deel van mijn woorden is een oprechte dankbetuiging aan onze moedige strijders die, terwijl onze natie en ons geliefde vaderland op een uiterst onrechtvaardige wijze werden aangevallen door de kopstukken van het arrogante front, met hun verpletterende slagen de weg van de vijand hebben geblokkeerd en hem hebben verhinderd de overhand over ons geliefde vaderland te krijgen en het mogelijk zelfs uiteen te rukken. Geliefde strijdende broeders, de wens van de brede volksmassa’s is de voortzetting van een effectieve, vernietigende en berouw brengende verdediging. Eveneens moet beslist gebruik worden gemaakt van het middel van het afsluiten van de Straat van Hormuz. Over het openen van andere fronten, waarop de vijand weinig ervaring heeft en waarin hij uiterst kwetsbaar zal zijn, zijn studies verricht, en de activering daarvan zal, indien de oorlogssituatie voortduurt en met inachtneming van de belangen, plaatsvinden.
Eveneens spreek ik mijn oprechte dank uit aan de strijders van het front van het verzet. Wij beschouwen de landen van het front van het verzet als onze beste vrienden, en de zaak van het verzet en het front van het verzet is een onafscheidelijk onderdeel van de waarden van de islamitische Revolutie. Zonder twijfel verkort de gezamenlijke samenwerking van de onderdelen van dit front de weg naar het uitroeien van de zionistische onruststokers, zoals wij hebben gezien dat het moedige en gelovige Jemen de verdediging van het onderdrukte volk van Gaza niet heeft opgegeven, en dat Hezbollah ondanks alle obstakels de Islamitische Republiek te hulp is gekomen, terwijl ook het verzet van Irak moedig dezelfde lijn heeft gevolgd.
Het vierde deel van mijn woorden richt ik tot hen die in deze paar dagen op enigerlei wijze schade hebben geleden: of het nu degenen zijn die het verdriet van het martelaarschap van een dierbare of meerdere dierbaren hebben meegemaakt; of degenen die gewond zijn geraakt; of degenen wier huis, haard of werkplek schade heeft opgelopen. Allereerst verklaar ik mijn diepe medeleven aan de nabestaanden van de verheven martelaren. Dit komt voort uit een gedeelde ervaring die ik met deze edele mensen heb. Behalve mijn vader, wier verlies voor allen een publieke ramp is geworden, heb ik ook mijn geliefde en trouwe echtgenote, van wie ik vele verwachtingen had, en mijn zelfopofferende zuster, die zich had toegewijd aan de dienst aan haar ouders en uiteindelijk haar loon ontving, evenals haar jonge kind, en de echtgenoot van mijn andere zuster, een geleerd en edel mens, toevertrouwd aan de karavaan van de martelaren. Wat echter het geduld tegenover rampspoed mogelijk en zelfs gemakkelijk maakt, is de aandacht voor de onvermijdelijke en zekere goddelijke belofte van een rijke beloning voor de geduldigen. Daarom moet men geduldig zijn en hoop en vertrouwen stellen op de genade en bijstand van de Verhevene.
Ten tweede verzeker ik iedereen dat wij zullen afzien noch verslappen in het nemen van wraak voor het bloed van uw martelaren. De wraak die wij voor ogen hebben betreft niet alleen het martelaarschap van de grote leider van de Revolutie; veeleer is ieder lid van de natie dat door de vijand tot martelaar wordt gemaakt op zichzelf een afzonderlijk dossier van vergelding. Natuurlijk heeft tot op heden slechts een beperkte mate van deze vergelding concrete vorm gekregen, maar totdat volledige genoegdoening is bereikt, zullen al die dossiers open blijven, en in het bijzonder zullen wij grote gevoeligheid tonen ten aanzien van het bloed van onze zuigelingen en kinderen. Daarom heeft de misdaad die de vijand opzettelijk heeft begaan tegen de school van de gezegende Shajareh Tayyibeh in Minab en sommige soortgelijke gevallen een bijzondere plaats in deze afrekening.
Ten derde moeten de gewonden van deze aanvallen passende medische zorg volledig kosteloos ontvangen en van bepaalde andere voordelen genieten.
Ten vierde moeten, voor zover de huidige omstandigheden het toelaten, voldoende maatregelen worden omschreven en uitgevoerd om de materiële schade aan persoonlijke eigendommen en gebouwen te vergoeden. De laatste twee punten vormen een verplichte taak voor de geëerde verantwoordelijken; zij moeten dit uitvoeren en mij daarover verslag uitbrengen.
Een punt dat ik moet benadrukken is dat wij, hoe dan ook, schadevergoeding van de vijand zullen eisen; en als hij weigert, zullen wij, voor zover wij dat nodig achten, van zijn eigendommen nemen; en als ook dat niet mogelijk blijkt, zullen wij in dezelfde mate zijn bezittingen vernietigen.
Het vijfde deel van mijn woorden is gericht aan de leiders en invloedrijke kringen in sommige landen van de regio. Wij hebben met vijftien landen land- of zeegrenzen, en wij zijn altijd bereid geweest en blijven bereid tot warme en constructieve betrekkingen met hen allen. De vijand heeft echter sinds jaren geleidelijk militaire en financiële bases in sommige van deze landen opgericht om zijn overheersing over de regio veilig te stellen.
Bij de recente aanval is van sommige militaire bases gebruikgemaakt. Zoals wij uitdrukkelijk hadden gewaarschuwd, hebben wij, zonder die landen zelf aan te vallen, uitsluitend diezelfde bases onder vuur genomen. Ook hierna zullen wij, uit noodzaak, dit blijven doen; hoewel wij nog steeds overtuigd zijn van de noodzaak van vriendschap tussen ons en onze buren. Deze landen moeten hun houding bepalen tegenover degenen die ons geliefde vaderland hebben aangevallen en tegenover de moordenaars van ons volk. Ik raad hun aan die bases zo spoedig mogelijk te sluiten, want inmiddels zullen zij wel begrepen hebben dat de Amerikaanse claim van veiligheid en vrede niets dan een leugen was. Dit zal ertoe leiden dat zij een sterkere band krijgen met hun eigen volkeren, die over het algemeen ontevreden zijn over het meelopen met het front van ongeloof en over diens vernederende gedrag, en dat hun rijkdom en macht daardoor toenemen. Nogmaals herhaal ik: het bestel van de Islamitische Republiek is, zonder overheersing of kolonialisme in de regio te willen vestigen, volledig bereid tot eenheid en tot warme, wederzijdse en oprechte betrekkingen met al zijn buren.
Het zesde deel van mijn woorden richt ik tot onze gemartelde leider. O leider, met uw heengaan hebt u een zware wond geslagen in de harten van allen. U verlangde altijd naar dit einde, totdat de Verhevene het u uiteindelijk schonk terwijl u in de ochtend van de tiende van de gezegende maand Ramadan de Edele Koran reciteerde. U verdroeg vele vormen van onrecht met kracht en lankmoedigheid en fronste daarbij nooit de wenkbrauwen. Velen hebben uw ware waarde niet gekend, en misschien moeten er nog vele jaren voorbijgaan voordat de verschillende sluiers en belemmeringen verdwijnen en bepaalde aspecten ervan zichtbaar worden. Wij hopen dat u, vanuit de verheven nabijheid waarin u zich nu bevindt in de nabijheid van de zuivere lichten, de waarachtigen, de martelaren en de vrienden van Allah, nog steeds bekommerd zult zijn om de vooruitgang van deze natie en van alle naties van het front van het verzet, en daarvoor bemiddelt, zoals u dat ook in uw wereldse leven deed.
Wij sluiten met u het verbond dat wij met heel ons bestaan zullen streven naar de verheffing van deze banier, die de hoofdvlag van het front van de Waarheid is, en naar het bereiken van uw heilige doelen.
Het zevende deel betreft mijn dank aan alle edele personen die mij hun steun hebben gegeven, onder wie de grote marājiʿ al-taqlīd en persoonlijkheden uit verschillende culturele, politieke en maatschappelijke geledingen, alsook aan de gewone mensen die in schitterende samenkomsten aanwezig zijn geweest om hun hernieuwde trouw aan het bestel te betuigen. Eveneens dank ik de verantwoordelijken van de drie staatsmachten en de Tijdelijke Leiderschapsraad voor hun goede beleid en maatregelen.
Ik hoop dat de bijzondere goddelijke gunsten in deze uren en dagen alle volkeren van Iran, ja alle moslims en alle onderdrukten van de wereld zullen omvatten.
Ten slotte vraag ik aan onze meester, moge Allah zijn edele verlossing bespoedigen, om in de resterende nachten en dagen van Laylat al-Qadr en van de gezegende maand Ramadan bij de Verhevene te smeken om voor onze natie een beslissende overwinning op de vijand, alsook eer, verruiming en welzijn, en voor haar overledenen verheven graden en welzijn in het Hiernamaals.
En vrede zij met u, en de barmhartigheid van Allah, en Zijn zegeningen en groeten.
Sayyed Mojtaba Hosseini Khamenei
21 Esfand 1404 / overeenkomend met 22 Ramadan al-Mubārak 1447
-
Soerat al-Baqara, gedeelte van aya 106 ↑